Benim Dünyam
Küçücük yumuk ellere gizlenmiş bütün dünyam, güldükçe de ağladıkça da parlayan bir çift göze, ağzının içindeki iki pirinç tanesine...
Yaşama bakışım hassaslaştı ona dönünce dünyam, neş'esine gizlendi mutluluklarım, acısına kilitlendi hüzünlerim.Karanlık gözlerinde aydınlandı yaşantım.
Aşktan daha kuvvetli bir his ne olabilirki bundan başka? Onun canı değil benimki yansın, o değil ben ağlayım denilebilen, her vefasızlığa bile yürekten gelen bir vefayla karşılık verilebilen başka bir ilişki var mı ki?
Kurumuştu benim yüreğim, gözlerim özünü değil, önünü görebiliyordu yaşnızca... Kulağımla duyuyordum, vicdanım sağırlaşmıştı. Dokunuca hissediyordum, ruhum körelmişti. O değdi bana, bir damlasıyla yeşertti yüreğimi, başka bir damlasıyla özü gösterdi bana, vicdanıma ulaştı, ruhuma dokundu benim... Bana yeni bir dünya gösterdi, dünyamı kendisiyle doldurdu...
İyiki geldi minik kelebeğim...